Gedicht | 40 jaar trouw

Toen mijn ouders hun lange liefde vierden, gaf ik hen dit gedicht cadeau. 40 jaar trouw waarvan 33 aan ‘onze’ zee. Een vat aan herinneringen met een dekseltje dankbaarheid erop. 

Bonjour Bonsoir – 

tussen onze billen
schuilen korrels

zand

we leerden er
huizen bouwen
en op regendagen
over winnen en verliezen
dat genieten focus vraagt
– softijs – of zachtheid
– calypo’s

dat de zon bomma’s bruint
en crèpepapier verbleekt
maar wat verstopt zit
intact blijft
en dat je zo
het leven rekken kan

dat de kustlijn aanzet
om bij te praten
en vliegers op te laten
zonder schoenen
of te paard
het kind los te laten

dat te midden van
een legioen cabines
we het spoor niet bijster raken

dat er immers mensen
meekijken en ons
in de juiste richting zetten
dat we onszelf niet
verloren geven
door eenheidsworst

dat de ochtend bonjour is
en de avond bonsoir
en de dagen ertussen
eindeloos

in onze oren
ruist de zee

eeuwig

 

Dit is een eigen verhaal. Ik maak ook verhalen voor anderen. Alle publicaties op deze website mogen niet door derden gebruikt worden zonder toestemming. Neem contact.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s